ฉันเดินมานั่งบนโซฟา ยอมรับว่ายังหงุดหงิดอยู่ ไม่นานนักคุณหมอผู้ชายวัยกลางคนก็เข้ามาตรวจพี่เลย์
“อาการดีขึ้นแล้ว ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีไข้ก็กลับบ้านได้แล้วนะครับ”
“ครับ”
หลังจากที่คุณหมอเดินออกจากห้องไปพี่เลย์ก็ทำตาหวานเชื่อมใส่ฉัน
“คืนนี้เธอจะนอนเฝ้าฉันใช่ไหม ^_^”
“ฝันไปเถอะค่ะ”
“ใจร้ายชะมัด!!” พี่เลย์หุบยิ้มแล้วทำหน้าบึ้งใส่ฉันทันที แน่นอนว่าฉันไม่สนใจเขา
“เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะกลับ….”
“ทำไมรีบกลับ ?” พี่เลย์ถามสวนขึ้นมาทันควัน
“จะให้อยู่เฝ้าทั้งวันเลยหรือไง มันไม่ใช่หน้าที่ของฉันสักหน่อย”
“ทำไมจะไม่ใช่ เป็นเมียต้องเฝ้าผัวก็ถูกแล้ว”
“ไปตามผู้หญิงคนนั้นมาเฝ้าสิคะ เธอก็เป็นเมียคุณเหมือนกัน”
“ไอริส!!” หลังจากที่ฉันพูดคำนั้นออกไปก็ถูกพี่เลย์เรียกชื่อเสียงดุ
“พูดผิดตรงไหน” ฉันถามกลับก่อนจะเบือนหน้าหนีอย่างหงุดหงิด
พี่เลย์ลงจากเตียงอีกครั้ง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าฉันแล้วนั
