พี่เลย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่จะมองหน้าฉันด้วยสายตาที่จริงจัง
“ฉันเคยคิดว่าถ้าเธอมีใครก็จะไม่หึงไม่หวง เพราะฉันเป็นคนเลือกที่จะจบทุกอย่างเอง” พูดจบพี่เลย์ก็หัวเราะออกมาในลำคอเบาๆ แล้วพูดต่อ “แต่สุดท้ายฉันก็ทำไม่ได้”
“ทั้งที่ฉันใช้ชีวิตอย่างอิสระ แต่พอเห็นว่าเธอจะเริ่มต้นใหม่กับใคร ฉันก็เริ่มเหมือนหมาบ้าที่คิดอยากจะได้เธอคืน”
“แค่อยากได้คืนเพื่อเอาชนะหรือเปล่า ?” พอฉันตั้งคำถามนั้นออกไปพี่เลย์ก็ส่ายหน้าปฏิเสธ
“ฉันได้คิดทบทวนอะไรหลายๆ อย่าง ถึงได้รู้ว่าเธอคือผู้หญิงที่ฉันอยากจะใช้ชีวิตไปด้วยกันจนแก่” พี่เลย์จ้องมองใบหน้าของฉันตาไม่กะพริบ “แค่เธอกับฉัน ไม่ใช่เธอกับใครหน้าไหนทั้งนั้น”
“ฉันรู้ว่าสิ่งที่ฉันพูดไปมันเห็นแก่ตัว ฉันยอมรับความผิดทุกอย่างโดยไม่คิดจะพูดแก้ตัวอะไรทั้งนั้น”
“…….”
“เวลาที่ถามกับหัวใจตัวเองว่าฉันรักใคร คำตอบทุกครั้งจะเป็นเธอ….”
“ในตอนนี้ฉันอยากให้เธอมองแค่ฉัน
