แสงแดดยามเช้าสาดกระทบเข้ามาภายในห้อง ปลุกให้ฌานินที่นอนหลับสนิทสะลึมสะลือตื่นขึ้น ก่อนจะรู้ว่าตัวเองนอนแผ่บนโซฟา ไม่ได้เข้าไปนอนในห้อง ข้างตัวมีเพื่อนสนิทสองคนที่หลับในท่ากอดกันกลม
ฌานินหัวเราะคิกคักออกมา เธอรีบมองหาโทรศัพท์ จากนั้นก็ถ่ายภาพทั้งสองเอาไว้ เพราะหาดูได้ยาก เสร็จแล้วขวัญใจก็ค่อย ๆ ขยับตัวตื่นขึ้นมาอีกคน
“อื้อ~ เช้าแล้วหรอ หนักหัวจัง” เธอกำลังจะตั้งท่าบิดขี้เกียจ ทว่าเมื่อหันมองข้างตัวดวงตากลมก็พลันเบิกกว้าง ส่งเสียงกรีดร้องออกมา
“กรี๊ดด!!! ฉันก็ว่า ทำไมหมอนมันแข็งแปลก ๆ”
ปอร์เช่สะดุ้งจากเสียงกรี๊ดของขวัญใจ เขาค่อย ๆ ลืมตามองฌานินที่เอาแต่หัวเราะ กับเพื่อนอีกคนที่กำลังชักสีหน้าบึ้งตึง
“แหกปากทำไมแต่เช้า แล้วนี่ไม่ได้เข้าไปนอนในห้องเหรอวะ”
“อื้อ เรานอนตรงนี้ เมาจนจำอะไรไม่ได้เลย แต่ขวัญกับเช่กอดกันแน่นเลยนะ”
“ฮะ!!”
ปอร์เช่อุทานสวนออกมา ฌานินที่กลัวเพื่อนไม่เชื่อจึงงัดห
