ร่างเล็กนิ่งอยู่ในห้องแบบนั้นตั้งแต่บ่าย เวลาไหลผ่านไปอย่างรวดเร็ว กระทั่งถึงช่วงสี่ทุ่มครึ่ง ดวงตากลมมองดูเวลา ก่อนจะผละขึ้นมาจับจ้องไปทางประตูห้องพร้อมถอนหายใจแผ่วเบา ใบหน้าก้มลงอีกครั้ง นิ้วเรียวแตะเข้าไปในชื่อแชตของเพื่อนสนิท แชต: ขวัญใจ ฌานิน: พี่คลื่นคงไม่มา Read ขวัญใจ: นับถือใจแกมากที่รอจนตอนนี้ กลับไหมฌา เขาไม่สนก็กลับเถอะ ฌานิน: เดี๋ยวรอจนถึงห้าทุ่มก็กลับแล้ว ขวัญใจ: อย่างที่แกบอก เขาจะปล่อยเมื่อไรก็ได้ เพราะไม่ได้เดือดร้อนอะไร ดวงตากลมวูบไหวขณะจับจ้องช่องแชต เพราะเขาไม่ใช่คนเดือดร้อน จึงไม่แยแสต่อให้เธอจะกระวนกระวายใจขนาดไหนก็ไม่สนใจ เวลาใกล้ถึงกำหนดห้าทุ่มแล้ว แต่ยังไร้วี่แวว ไม่มีแม้แต่เงาของคนที่กำลังรอ ตอนนี้เหลือเพียงแค่สามนาที กระเป๋าสะพายตรงหน้าถูกหยิบขึ้น มือเรียวล้วงเอาคีย์การ์ด แล้ววางไว้บนโต๊ะตรงหน้าโซฟา ก่อนร่างเล็กจะลุกขึ้นยืน ไม่ได้สงแชตไปรบกวนเขาที่กำลัง

