“ทำอะไรคะ”
“จัดของครับ”
“จัดทำไม ตรงนั้นไม่ได้รกเลยนะ”
คลื่นเม้มริมฝีปากแน่น เขาพยายามทำตัวดี ๆ ให้เธอเห็น เผื่อจะชวนอยู่ห้องต่ออีกสักวัน สองวัน หรือมากกว่านั้น แบบที่ไม่ต้องกลับไปในวันนี้
“จะกินอะไรคะ เดี๋ยวฌาจะทำให้ก่อนไปเรียน”
“อะไรก็ได้ครับ แค่ฌาทำพี่กินได้หมดเลย”
ร่างเล็กพยักหน้า จากนั้นก็เดินเข้าไปในครัว เพื่อเตรียมทำอาหารเช้าเมนูง่าย ๆ เนื่องจากมีเวลาไม่มากเท่าไรก่อนไปเรียน
หลังมื้อเช้า ฌานินรีบเข้าห้องไปอาบน้ำ เพราะใกล้ถึงเวลาต้องไปเรียนแล้ว เธอใช้เวลาอยู่ในนั้นเกือบครึ่งชั่วโมง ก่อนจะออกมาแล้วตรงไปยังตู้เสื้อผ้า หยิบชุดนักศึกษามาแขวนไว้ด้านนอก เมื่อนึกถึงเมื่อคืนตอนคลื่นทำเสื้อไหม้ แทนที่จะหงุดหงิด เธอกลับหัวเราะแล้วส่ายหน้าเบา ๆ
ขาเรียวก้าวไปทางโต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นก็หยิบครีมขึ้นมาชโลมทาบนผิวที่ยังชื้นหยดน้ำ มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบอกไว้หลวม ๆ กลิ่นหอมอ่อนของโล
