… เวลาผ่านไปจนถึงช่วงกลางดึก
หลังกินมื้อค่ำกับน้องชายคนสนิทอย่างอชิเรียบร้อยแล้ว ฌานินลงไปส่งที่ด้านล่างคอนโด และเรียกรถให้มารับ จากนั้นเธอก็กลับขึ้นมาบนห้อง แล้วหยิบโทรศัพท์ที่แทบไม่ได้แตะเลยตลอดช่วงเย็นมาเช็ก หน้าจอสว่างขึ้นพร้อมกับข้อความที่ค้างอยู่จากคลื่น
แชต: คลื่น
คลื่น: พี่มาคลับ คงไม่ค่อยมีเวลาตอบแชต แต่มีเวลาคิดถึงตลอดเลยนะ
ฌานินมองข้อความนั้นนิ่ง ๆ อยู่นาน ปลายนิ้วชะงักค้างเหนือหน้าจอ ก่อนความทรงจำจะค่อย ๆ ไหลย้อนกลับมา วันเก่า ๆ วันที่เธอเคยจินตนาการว่า ถ้าตัวเองได้เป็นคนสำคัญในชีวิตของคลื่นจริง ๆ มันจะรู้สึกยังไง
คำตอบของคำถามในวันนั้น กำลังปรากฏอยู่บนจอมือถือในตอนนี้
คลื่น: ทำไมอ่านไม่ตอบ พี่ทำอะไรผิด?
ข้อความที่แจ้งเตือนขึ้นอีกครั้งเรียกให้เธอได้สติกลับมาจากอดีต ก่อนนิ้วที่ค้างเติ่งบนหน้าจอในตอนแรกจะพิมพ์ตอบ
ฌานิน: เปล่าค่ะ ทำงานเถอะ ฌาจะอาบน้ำนอนแล้ว
คลื่น: วิดีโอ
