เวลา 10:00 น. ฌ สวนองุ่นเขาใหญ่
ทันทีที่รถยนต์จอดสนิท คลื่นรีบก้าวลงแล้วเดินอ้อมไปยังที่นั่งข้างคนขับ มือหนาเอื้อมเปิดประตูให้ ทำเอาฌานินลอบถอนหายใจเบา ๆ ทั้งที่ปกติเขาไม่เคยคิดจะทำ แต่มาอยากทำเอาตอนนี้ ในตอนที่มันไม่ได้ช่วยให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นมา
“ทำหน้าดี ๆ หน่อย พี่พามาเที่ยวนะ” ใบหน้าบึ้งตึงของคนตัวเล็กทำเอาคลื่นใจเสียลึก ๆ เพราะคิดว่าการพามาเที่ยว จะทำให้เธอลืมความรู้สึกติดลบที่มีต่อเขาได้บ้าง
“หน้าฌาก็เป็นแบบนี้ ถ้าให้ยิ้มตลอดเลย คงเหมือนคนบ้านะคะ”
“ถ้าไม่ชอบที่นี่ อยากไปที่ไหน พี่จะพาไป”
“มาถึงแล้ว จะเปลี่ยนที่ให้เสียเวลาทำไมคะ ไม่ต้องเก็บเอาคำพูดของฌาไปคิดมากหรอกค่ะ ปล่อยผ่านเหมือนที่พี่คลื่นเคยทำดีกว่า”
ความจุกแล่นขึ้นกลางอกของคนฟัง แต่ละคำที่ร่างเล็กพูดออกมามันทำให้น้อยใจนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็รู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ เพราะมันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาเคยทำร้ายเธอสารพัด
“ไหน ๆ
