เรามาที่ร้านอาหารหรูขอบอกว่าร้านนี้อาหารแพงมาก สมัยที่ฉันยังพอมีเงินอยู่ฉันยังไม่กล้าเขาร้านหรูขนาดนี้เลย
“สั่งสิ ฉันเลี้ยงเอง” พี่สิงห์ยื่นเมนูมาให้ฉันแต่เป็นสายธารที่ยื่นมือไปรับเมนูมาเองเพราะฉันไม่ยอมรับมาจากมือของพี่สิงห์สักที
“แกสั่งเลยนะ ฉันเอาเหมือนแก” ฉันกระซิบบอกสายธาร
“อื้อ พาฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อยสิ” สายธารขยิบตาให้ฉันคงมีเรื่องอยากจะคุย ฉันคงเดาไม่ยากว่าจะพูดเรื่องอะไร
“เดี๋ยวพริ้งกับสายธารมานะคะขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน” ฉันหันไปบอกพี่ม่อน
ก่อนจะเดินออกมาฉันมองพี่สิงห์แว่บหนึ่งมันคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่พี่สิงห์ก็กำลังมองฉันอยู่เหมือนกัน ฉันรู้ตัวว่าเขามองฉันอยู่ตลอดเวลา เพราะแบบนี้มันยิ่งทำให้ฉันอึดอัด
สายธารไม่ได้พาฉันมาเข้าห้องน้ำ แต่มันพาฉันกลับมาที่รถต่างหาก
“แกจะกลับหรอ เรายังไม่ได้บอกพี่ม่อนเลยนะ” ฉันถามสายธาร
“เปล่า ฉันแค่พาแกมาสูดอากาศ”
“ที่ลาดจอดรถเนี่
