“อุ้ย!” มาลารินหน้าเหวอหลังจากเททรายจนปราสาทส่วนหนึ่งพังทลายลงมา
“พังเยย” กนธีหน้าเสียเมื่อเห็นปราสาทพังทลาย ทั้งที่กำลังจะเสร็จแล้ว
“ลันตาเทแรง” มาลารินยอมรับว่าเป็นความผิดของตัวเอง
“ไม่เป็นไรครับ พังเราก็ช่วยกันทำขึ้นมาใหม่ได้” อคิราห์บอกลูกๆ ไม่ให้เสียกำลังใจเช่นเดียวกับพริมา
“แค่ส่วนนี้นิดเดียวเอง ช่วยกันทำแป๊บเดียวก็เสร็จค่ะ”
ในขณะที่คนอื่นกำลังจริงจังกับการแข่งขันก่อปราสาททราย มาลีรินกลับนอนในทราย ดื่มน้ำมะพร้าวอย่างสบายอารมณ์
“พี่อังดาบายใจเฉิบไปแย้วนะ” บุลินว่าพี่อันดาที่นอนสบายใจ แล้วให้ตนตักทรายกลบตัว
“ถนัดใช้หมอง ไม่ถนัดใช้แรงงาน ชอบขุดนัก ขุดไป ห้ามบ่น”
“ใช้แยงงางเด็ก แชงฟ้องกรมแยงงางเยยนะ” พี่อันดาใช้แรงงานเด็ก บุลินขู่ฟ้องกรมแรงงาน ด้วยตามพ่อไปทำงานเป็นประจำ เคยได้ยินป้าพนักงานที่ทำงานเกี่ยวกับทะเบียนพนักงานที่ต้องส่งให้กรมแรงงานเพื่อทำประกันสังคม เมื่อสงสัยว่ากรมแร
