ขรรค์แต่งกายเรียบร้อยในชุดสูทสีเข้มตามแบบฉบับของชายผู้มีฐานะ แต่ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด
เขาหวังว่าจะมาเชยชมเรือนร่างของบุปผาและชดเชยเวลาที่เขาต้องทิ้งเธอไปเพื่อทำภารกิจลับ
"เจ๊เมี้ยน! บุปผาอยู่ข้างในรึเปล่า"
ขรรค์ถามทันทีที่เห็นเจ๊เมี้ยนนั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
เจ๊เมี้ยนเงยหน้าขึ้นมองขรรค์ ดวงตาของเธอดูเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยความเสียดาย
"โอ๊ย! คุณชายขรรค์! ท่านมาสายไปแล้วเจ้าค่ะ! ท่านต้องผิดหวังแล้วล่ะค่ะ!"
ขรรค์ชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจ
"หมายความว่าอย่างไร! บุปผาไม่สบายรึ! หรือว่ามีใครมาเหมาไปอีก!"
เจ๊เมี้ยนถอนหายใจยาวเหยียด
"ไม่ใช่แค่นั้นหรอกเจ้าค่ะ... บุปผาไม่อยู่ที่นี่แล้วเจ้าค่ะ!"
ขรรค์ต้องพบกับความผิดหวังเมื่อเจ๊เมี้ยนบอกเล่าถึงเรื่องราวของบุปผา
"อะไรนะ! ไม่อยู่แล้วหมายความว่าอย่างไร! อย่าบอกนะว่า..."
เจ๊เมี้ยนส่ายหน้าอย่าง
