“ทำไมไอ้พอร์ชมันถึงไม่ตายวะ ไหนว่าคนของมึงทำงานไม่เคยพลาดไงไอ้วิทย์”
เตวิชกวาดจานบนโต๊ะกินข้าวตกเกลื่อน แม่บ้านยกมือปิดปากด้วยความตกใจแล้วพากันวิ่งออกจากห้อง สวนกับดิเรกที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องอาหารพอดี
“วิ่งหนีอะไรกัน”
คนรับใช้สาวสวยที่เคยขึ้นเตียงกับลูกชายเจ้าของบ้านมาแล้วละล้าละลัง แต่เมื่อสบสายตาคมดุของดิเรกจึงยอมพูดหมดเปลือก
“เอ่อ คุณเตวิชอาละวาดอีกแล้วค่ะคุณท่าน กวาดจานอาหารบนโต๊ะตกพื้นหมดเลย”
ดิเรกถอนหายใจกับความเจ้าอารมณ์ของลูกชายคนเดียวที่รักและตามใจยิ่งกว่าอะไร แล้วโบกมือไล่แม่บ้านสาวออกไป
“ออกไปก่อน เดี๋ยวถ้าจะกินข้าว ฉันจะโทรไปสั่งให้เอาของใหม่เข้าเปลี่ยน”
“ค่ะ คุณท่าน”
“ผมขอโทษครับคุณเตวิช พวกมันบอกว่าคนขับรถไอ้พอร์ชมันหักหลบไปอีกทาง เลยไม่ได้ชนท้ายรถสิบล้อหรือพุ่งไปชนเสาไฟฟ้าแบบไอ้ธานินทร์”
“อ้อ ฝีมือพวกแกเองเหรอ”
ประมุขของบ้านเดินเข้ามาทันได้ยินสิ่งที่บอดี้การ์ดของ
