สุนียืนกอดอกมองร่างของสามีที่กำลังดิ้นรนอยู่ในห้วงแห่งความตายอยู่นานนับนาทีอย่างเลือดเย็น จวบจนกระทั่งเห็นว่าลมหายใจของชายสูงวัยเริ่มแผ่วเบาและสม่ำเสมอลงราวกับคนหมดสติเต็มที เธอจึงค่อยๆ ถอยห่างออกมาแล้วย่องออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งไว้เพียงความเยือกเย็นที่อบอวลอยู่ในอากาศ
แกรก...
ทันทีที่เสียงประตูปิดลงสนิท คุณธนัทที่นอนร่อแร่เมื่อครู่ก็ลืมตาโพลนขึ้นในความมืด แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรังเกียจและขยะแขยงในตัวผู้หญิงที่นอนข้างกายมานานหลายปีจนแทบจะกลั้นหายใจไม่อยู่
ความจริงที่เพิ่งได้ยินจากปากสุนีเมื่อครู่นี้ คือหลักฐานชั้นดีที่บอกว่าภรรยาคนนี้ไม่เคยมีความรักที่แท้จริงให้เขาเลยแม้แต่นิดเดียว
สิ่งที่เธอต้องการคือซากศพของเขาและกองมรดกที่สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของเขาและวดี ภรรยาผู้ล่วงลับเท่านั้น
“สุนี เธอทำได้ลงคอจริงๆ”
คุณธนัทกัดฟันกรอดจนกรามขึ้นเป็นสัน
