หลังจากวางสายจากน้องสาวสุดที่รัก ตุลย์ลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องทำงานส่วนตัว มุ่งตรงไปยังโต๊ะเลขาสาว ที่เขาอยากจะย้ายเธอเข้ามานั่งอยู่ห้องเดียวกันซะให้รู้แล้วรู้รอด
นาวนั่งขมวดคิ้วมุ่น ขณะที่นิ้วเรียวสวยรัวอยู่บนคีย์บอร์ดอย่างขยันขันแข็ง แสงไฟจากโคมไฟบนโต๊ะส่องกระทบใบหน้าหวานที่แม้จะดูเหนื่อยล้าจากศึกในห้องประชุมมาทั้งวัน แต่กลับยังสวยสะดุดตาจนเขาแทบไม่อยากละสายตาไปไหน
ก๊อก ก๊อก...
เสียงเคาะโต๊ะเบาๆ ดึงให้คนที่จมอยู่กับกองเอกสารสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวโตที่ยืนค้ำหัวอยู่
“บอสมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ? งานสรุปยอดวัสดุนาวกำลังเร่งให้อยู่ค่ะใกล้จะเสร็จแล้ว” นาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะปกติถ้าเป็นเรื่องงาน ตุลย์จะโทรศัพท์สั่งมากกว่าจะเดินออกมาหาเธอด้วยตัวเองแบบนี้
ทว่าคำถามนั้นกลับยังไม่ได้คำตอบ เมื่อจู่ๆ ตุลย์กลับโน้มตัวลงมาหาเธออย่างคุกคาม เขาใช้มือทั้งสองข้
