09:30 น.
-บริษัท เลิศวิริยะ แกรนด์ แอสเสท จำกัด-
เช้าวันต่อมา เสียงรองเท้าส้นสูงที่ก้าวสม่ำเสมอมาหยุดลงหน้าห้องทำงานท่านประธาน นาวในชุดสุภาพพยายามฝืนอาการ ‘ขาสั่น’ จากศึกหนักเมื่อคืนไว้อย่างสุดความสามารถ ใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางเบายังคงมีร่องรอยของความระบมปนความหวานฉ่ำที่ซ่อนไม่มิด
เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะเคาะประตูตามมารยาทแล้วผลักเข้าไปด้านใน
“กาแฟค่ะบอส”
หญิงสาวเอ่ยเสียงเรียบพลางวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงาน ทว่าทันทีที่เงยหน้าขึ้นสบตากับร่างสูงในชุดสูทสีเข้มที่นั่งหลังตรงอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เธอก็ต้องใจสั่นวูบ เมื่อแววตาของประธานหนุ่มที่มองมานั้น ไม่ได้มีความเป็นเจ้านายอยู่เลยสักนิด
“มาสายไปห้านาทีนะ คุณนลินนิภา”
เขาเอ่ยตำหนิเธอขึ้น ทั้งที่ตัวเองเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอมาสายแท้ๆ ประธานหนุ่มเอนหลังพิงเก้าอี้ แววตาคมกริบกวาดมองร่างบางตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเปิดเผย รา
