ตอนที่ 23
รู้ทุกอย่าง
(ณ ลานจอดรถของโรงแรม)
“ให้ไปส่งไหม หรืออยากแวะไปนอนห้องผมก่อน” เสียงของเควินพูดห้วน ๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก คงถามพอเป็นพิธี
“ไม่ต้องฉันจะกลับบ้าน...ฉันเอารถมาอยู่แล้ว” ฉันเองก็ตอบห้วน ๆ ไม่มองหน้าเขาด้วยซ้ำ
“กลับบ้าน? สภาพนี้เนี่ยนะ เฮียซ่งได้ตีเธอตายแน่”
“ก็เพราะใครกันแน่ ไอ้เวร!” ฉันเองก็เหลืออด พูดอะไรแต่ล่ะทีมันน่าตบไหมล่ะ
“ปากจัดแบบนี้ อยากดูดปากเลยว่ะ” พอเขาพูดแบบนั้นและเหมือนจะทำมันจริง ๆ ฉันก็รีบแจ้นขึ้นรถตัวเอง แล้วรีบขับรถออกจากโรงแรมนี้ทันที ใครจะอยู่ก็อยู่ ไม่ใช่ฉันแล้วหนึ่ง
“แต่เขาก็พูดถูกอยู่อย่างถ้าฉันกลับบ้านตอนนี้ฉันได้โดนพ่อตีตายแน่ คงต้องแวะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า กับไปดูพะพายสักหน่อย” ฉันที่กำลังจะต่อสายหาพะพายแต่แล้วก็มีสายจากไอ้เฮงซวยที่เพิ่งแยกจากกันมา ‘เควิน’
“จะโทรมาทำไมอีกเนี่ย”
(แค่จะมาย้ำว่าอย่าคิดแม้แต่จะไม่รับสาย เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่โท
