เช้าวันนี้ อากาศไม่ได้ต่างจากทุกวันแต่ความรู้สึก...ต่างอย่างชัดเจนตังค์ตังค์ยืนอยู่หน้ากระจกมองตัวเองนิ่ง นานกว่าปกติภาพสะท้อนตรงหน้า คือเธอคนเดิมเสื้อเชิ้ตเรียบร้อย
กระโปรงยาวระดับเข่า ผมรวบง่ายๆทุกอย่าง “ปกติ” แต่สายตา ไม่ปกติมันมีอะไรบางอย่าง
ที่เปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อคืนเธอหลับตาสูดหายใจลึก ก่อนจะลืมตาอีกครั้ง
“แค่งาน”
เธอพึมพำ เบาๆ เหมือนเตือนตัวเองแล้วก็หยิบกระเป๋าเดินออกจากห้องทันที บริษัทยังคงวุ่นวายเหมือนเดิมเสียงพนักงานเสียงโทรศัพท์เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดทุกอย่างดำเนินไปตามปกติแต่ทันทีที่เธอเดินเข้าไปบางอย่างก็เปลี่ยนสายตาหลายคนมองพร้อมกันบางคนกระซิบบางคนแกล้งทำเป็นไม่มองแต่จริงๆ
ก็ยังมอง
ตังค์ตังค์เม้มปากเล็กน้อยก่อนจะเดินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่ในใจ..มันเริ่มไม่โอเค
“ตังค์ตังค์”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังเธอหันกลับไปพิม
เพื่อนร่วมแผนก
“วันนี้เธอ…ระวังตัวหน่อยนะ”
“…ท
