บรรยากาศในบริษัทเปลี่ยนไปตั้งแต่วินาทีที่ตังค์ตังค์เดินออกมาจากห้องประธาน
สายตา คำซุบซิบ เสียงกระซิบมันชัดขึ้น
กว่าเดิม
“…ออกมาละ”
“…อยู่ในห้องนานนะ”
“…สองคนอีกแล้วเหรอ”
เธอได้ยินทุกคำแต่ไม่ตอบไม่หยุดไม่แม้แต่จะหันไปมองเพราะตอนนี้สิ่งที่ดังที่สุดไม่ใช่เสียงพวกนั้นแต่เป็น “หัวใจตัวเอง”มันยังเต้นแรง
จากสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นคำพูดของเขายังวนอยู่ในหัว
“นอกจากฉัน”
ตังค์ตังค์เม้มปากก่อนจะเดินมานั่งที่โต๊ะมือเธอสั่นเล็กน้อยเธอพยายามเปิดงานพยายามโฟกัสแต่ทำไม่ได้
“…ไม่ใช่งานแล้วจริงๆ เหรอ”
เธอพึมพำ เบาๆ
“แน่นอนว่าไม่ใช่ค่ะ”
เสียงหนึ่งดังขึ้นตรงหน้าตังค์ตังค์เงยหน้า
ทันที อริน ยืนอยู่ตรงนั้นสายตานิ่งแต่คราวนี้
ไม่ปิดบังอะไรอีกแล้ว
“…คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ”
ตังค์ตังค์ถามพยายามให้เสียงนิ่งอรินยิ้ม
บางๆ
“มีค่ะ”
เธอดึงเก้าอี้มานั่งตรงข้ามโดยไม่ขออนุญาต
บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันทีเหมือนทุ
