ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็มาถึงบ้านใหญ่ ทันทีที่ทุกคนเห็นว่าหมวยลี่มาพร้อมกับค่าย ดวงตาหลายคู่ก็หันมามองอย่างตะลึงงัน แถมวันนี้พี่สาวคนสนิทอย่างเจียร์ก็ยังอยู่ที่บ้านใหญ่ด้วย
ตลอดเวลาที่หมวยลี่เดินแจกของฝากให้กับแม่บ้านแต่ละคน ร่างสูงของค่ายก็เอาแต่เดินตามหลังไม่ห่างเหมือนเงา ไม่ว่าเธอจะหยุดตรงไหน เขาก็หยุดตรงนั้น ไม่ปล่อยให้คาดสายตา
“ลี่ให้โอกาสพี่ค่ายแล้วเหรอ” เจียร์ใช้โอกาสตอนค่ายเดินไปคุยกับล่าหันมาถามกับหมวยลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กัน
“ตอนนี้ยังค่ะ”
“เห็นเดินตามแทบไม่ห่าง พี่นึกว่าใจอ่อนแล้ว”
“ตอนพี่เจียร์ให้โอกาสพี่ล่า กังวลหรือเปล่าคะ”
“อื้อ พี่คิดหลายอย่างเลย”
“แล้วทำไมถึงให้โอกาสล่ะคะ”
“เพราะพี่ล่าทำให้เห็นว่าเปลี่ยนตัวเองแล้ว” เจียร์เหลือบมองน้องสาวที่ยืนนิ่ง ดวงตาหลุบลงต่ำคล้ายคิดมากมายอยู่ในหัว “พี่จะไม่พูดว่าคนเราสามารถผิดพลาดกันได้ เพราะมันไม่ยุติธรรมกับคนที่ถูกทำร้าย
