เพนท์เฮ้าส์ เสียงกดรหัสดังแว่วมาจากหน้าประตู ร่างสูงที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียงทอดสายตามองน้องชายคนกลางที่เพิ่งเดินเข้ามาภายในห้อง
ค่ายรู้ว่าตัวเองกำลังผิดคำสัญญาที่ให้เอาไว้กับร่างเล็ก แต่ตอนนี้เขากังวล แม้จะได้ยินคำว่าให้โอกาส แต่นั่นมันต้องแลกกับการที่เธอเปิดใจให้คนอื่น ถ้าผู้ชายคนนั้นคือเฟยเจิน เขาจะทำยังไง เพราะดูท่าพ่อของเธอชอบมันไม่น้อย แล้วถ้าแม่ของเธอชอบมันอีกคน ตัวเขาที่มีความผิดหนักหนาจะเอาอะไรไปสู้
ล่าเดินออกมายืนที่ระเบียงห้อง ข้าง ๆ กับพี่ชาย เขามองอย่างแปลกใจ เพราะค่ายคุยโม้เอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าหยุดสูบบุหรี่ได้แล้ว แต่คงไม่ต้องถามอะไรมาก แววตาที่มีแต่ความเศร้าและคราบน้ำตาตกค้าง บอกทุกอย่างว่าเพิ่งผ่านการร้องไห้มา
“มีอะไรจะคุย ทำไมต้องเรียกมาที่ห้อง”
หลังจากต่างคนต่างเงียบไปพักหนึ่ง ในที่สุดคนที่เอ่ยขึ้นมาก็คือล่าที่ทนความอึดอัดไม่ไหว คนถูกถามหลุบตาลงต่ำ มองปลายสีแดงของ
