ร่างสูงยิ้มกว้างจนเห็นฟัน ตั้งแต่เดินมาทางหน้าประตู จนกระทั่งหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเจ้าของห้อง แววตาคู่คมในวันนี้ไม่หม่นเศร้าเหมือนเมื่อวาน แต่ก็ดูไม่มีความสุขมากขนาดนั้น เท่าที่หมวยลี่พอจะสัมผัสได้ ค่ายก็แค่พยายามมีความสุข ทั้งที่ข้างในนั้นยังเต็มไปด้วยความทุกข์ที่เขาพยายามซ่อนไว้
ในอ้อมแขนแกร่งของค่ายมีช่อดอกไม้ขนาดใหญ่ ครั้งนี้ไม่ใช่เยอร์บีราที่เคยให้ แต่เป็นทานตะวันสีเหลือง เขายื่นมันมาตรงหน้าร่างเล็กด้วยแววตาคาดหวัง
และใช่ เขาทำเอง เปิดยูทูบดูคลิปสอนทีละขั้นตอน แล้วลองทำตามอย่างตั้งใจ มันอาจจะไม่ได้สวยเป๊ะเหมือนช่อที่ร้านดอกไม้ แต่มันคือความพยายามของเขา
“เฮียทำให้หนูเองเลยนะ”
ค่ายพูดอวดพร้อมรอยยิ้มภูมิใจ พอได้ยินคำพูดนั้นหมวยลี่ก็รีบหลุบสายตามองช่อดอกไม้ในอ้อมแขนของอีกคนทันที เพราะตอนแรกเธอไม่ได้สังเกต มองว่ามันก็แค่ดอกไม้ช่อหนึ่ง
“ตั้งใจมาก ๆ เลยครับ ตื่นมาทำตั้งแต่ตีห้า”
“พอแล้วค่
