เมื่อเดินออกมาจนถึงมุมระเบียง สายตาก็สะท้อนภาพของชายคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางปลายกระบอกปืนนับไม่ถ้วนที่เล็งตรงเข้าหา แต่ถึงจะอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น เสียงของเขาก็ยังเรียกชื่อเธอ
และแล้วก็เริ่มเห็นชัด ว่าคนที่ยืนอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายนั้นคือ ‘ค่าย’ หัวใจดวงน้อยเหมือนจะหยุดเต้นไปแล้วจริง ๆ ไม่ใช่เพราะความคิดถึง ไม่ใช่โหยหา แต่เพราะไม่อยากเจอ และเกิดคำถามขึ้นมาว่า เขามาที่นี่ เพื่ออะไรกัน
“ที่นี่ไม่มีคนชื่อหมวยลี่ มีแต่ลี่หลิน”
เสียงของลู่หานตวาดบอก ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องจับตัวเขาเอาไว้ เพราะค่ายจะพุ่งตัวเข้ามาทางคฤหาสน์
หมวยลี่ยังยืนนิ่งมองภาพนั้น โดยไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมา นอกจากจ้องดูว่าเขาต้องการอะไร ถึงได้โผล่มาถึงที่นี่
“ถ้ายังไม่กลับไป ผมไม่รับรองความปลอดภัยของคุณนะครับ”
“เอาสิ จะยิงพวกมึงก็ยิง” เสียงท้าทายดังลั่น แม้จะถูกปลายกระบอกปืนนับสิบจ่ออยู่ แต่ค่ายไม่แสดงแม้แต่ท่าทีห
