"กัลคะ ทำแบบนี้ถูกแล้วเหรอคะ ไล่คนที่ไม่ถูกใจออก ใครจะทำงานให้" ลาน่าพูดเสียงเรียบ
"หาคนใหม่สิคะ" ฉันหยุดเดิน หันไปมองเธอ น้ำเสียงเย็นชา
"อือ เดี๋ยวหาคนใหม่" เฟอร์กัลพูดขึ้นสั้น ๆ แล้วเดินตรงมาหาฉัน สายตาจริงจังไม่แยแสใคร
พอเข้ามาในห้องอาหาร ทุกอย่างก็เงียบกริบ ฉันนั่งตรงข้ามเธอ เพราะเฟอร์กัลนั่งหัวโต๊ะ ไม่รู้แม่บ้านคนไหนเป็นคนจัดโต๊ะแบบนี้ แต่ที่แน่ ๆ ไม่ใช่คนของฉันแน่นอน และตอนนี้สายตาฉันกำลังจ้องไปที่แม่บ้านคนสนิทของเธออีกคน ที่ยืนคอยปฏิบัติพัดวีอย่างกับรับใช้นายหญิง
"พี่ลาน่าดูสนิทกับคนที่นี่จังนะคะ" ฉันเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความไม่ชอบใจ มองไปที่แม่บ้านคนนั้นที่ตอนนี้รีบหลบตา คงเห็นตัวอย่างไปแล้วเมื่อครู่ ถึงไม่กล้าสบตาฉันอีก
และวันนี้ฉันก็ได้รู้แล้ว ว่าทำไมแม่บ้านบางคน ไม่สิ ส่วนใหญ่เลยแหละ ถึงไม่เคารพฉัน ทั้งที่ฉันคือคนรักของเฟอร์กัล เพราะพวกเธอมันมั่นใจในลาน่าว่าเธ
