@สองชั่วโมงต่อมา ภายในห้องพักฟื้นพิเศษ ความเงียบเชียบถูกทำลายลงด้วยเสียงวางถาดน้ำและกะละมังเหล็กดัง เคร้ง! จนหมอศรันย์ที่กำลังเคลิ้มหลับสะดุ้งตัวโยน เขาปรือตาขึ้นมองเห็นพระพายยืนกอดอก ตากลมโตคู่นั้นจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “พาย... มีอะไรหรือเปล่าครับ?” ศรันย์ถามเสียงแผ่ว พลางพยายามส่งยิ้มประจบ “เช็ดตัว!” พระพายสั่งเสียงเฉียบ หน้าตาของเธอบึ้งตึงราวกับถูกบังคับให้เข้ามาดูแลเขา “พี่ภีมบอกว่าพี่ต้องรักษาความสะอาดแผล พี่จะนอนเน่าให้เชื้อโรคกินจนตายในห้องนี้ไม่ได้ ลุกขึ้นมา!” "แต่พี่ไม่มีแรงเลย พี่ลุกเองไม่ไหว พายช่วยพยุงพี่หน่อยได้ไหมครับ" "อย่ามาเรื่องมากนะพี่หมอ จะลุกไม่ลุก!!" “ครับๆ ลุกแล้วครับ” ศรันย์รีบพยุงกายซูบเซียวขึ้นนั่งอย่างว่าง่ายพึ่งจะรู้ว่าเมียตัวน้อยก็มีโหมดโหดกับเขาด้วย แต่ดูๆแล้วน่ารักชิบหาย เขานั่งยิ้มมองหน้าพระพายที่ทำหน้าบูดบึ้ง แต่ทันทีที่ผ้าขนหนูผืนห

