ตัดขาดทุกความสัมพันธ์

@เวลาต่อมา ท่ามกลางกองโคลนและความอัปยศ หมอศรันย์ที่ถูกพระพายตราหน้าอย่างเจ็บปวด ทันทีที่ฟื้นขึ้นมาเขาผลักไสร่างของหมอนลินออกไปอย่างรุนแรงจนเธอเสียหลักล้มลงไปคลุกโคลนไม่ต่างจากเขา "ศรันย์! นี่คุณกล้าผลักลินเหรอคะ?" หมอนลินเบิกตากว้างร้องออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขาไม่เคยรุ่นแรงกับเธอแบบนี้มาก่อน ภาพคุณหมอที่เคยอ่อนโยนหายไปจากเขาไม่เหลือเค้าเดิมเลยสักนิด ศรันย์ไม่ได้สนใจความตกใจนั้น เขายันกายขึ้นมานั่งคุกเข่าจ้องมองผู้หญิงที่ใครๆ ต่างบอกว่าเพียบพร้อมด้วยสายตาที่รังเกียจยิ่งกว่าก้อนกรวดก้อนดิน "เออ! ผมผลัก! แล้วผมก็จะบอกคุณให้ชัดๆ ตรงนี้ด้วยนลิน" ศรันย์เค้นเสียงแหบพร่าแต่หนักแน่น "เลิกทึกทักไปเองสักทีว่าผมรักคุณ ผมไม่เคยมีความรู้สึกอะไรให้คุณเลยสักนิด!" "ศรันย์!!" "ขนาดคืนนั้นคุณแก้ผ้าต่อหน้าผม เอาตัวมาถวายผมถึงที่... ผมยังไม่มีความรู้สึกอยากจะแตะต้องคุณเลยสักนิด เพราะอะไรรู้ไหม.