คุณย่าเดือนเต็มก้าวออกมาจากมุมที่บังตัวเมื่อครู่ ท่านมองตามแผ่นหลังเด็กสาวครู่หนึ่ง แล้วจึงหันไปมองประตูห้องนอนของหลานชายคนเล็ก ผู้สูงวัยถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งหลานชายคนโตและหลานชายคนเล็กทำแต่เรื่องให้ปวดหัว รายเจ้าคนโตยังเคลียร์ไม่จบ ไอ้เจ้าคนเล็กก็ทำตัวเป็นสมภารกินไก่วัด หาเรื่องให้ย่ามันโดนถอนหงอกแล้วไหมล่ะ
17 คนมันเล่นตัว
“กระถางใบนั้น เอามาวางตรงนี้ค่ะ” มะปรางร้องบอกคนงาน และชี้นิ้วบอกตำแหน่งที่ต้องการ พอได้ดั่งใจแล้ว หญิงสาวจึงเดินไปดูความเรียบร้อยในส่วนอื่น
เมื่อได้กลับมาอยู่บ้าน ได้ทำงานแข่งกับเวลา ตอนกลางวัน มะปรางจึงแทบไม่มีเวลาครุ่นคิดถึงเรื่องราวหนักอึ้งที่ยังค้างคาอยู่ แต่พอตกกลางคืน ทั้งที่เหนื่อยแสนเหนื่อย แต่กว่าจะข่มตาหลับได้ ก็ต้องใช้เวลาพอสมควร เธอยังไม่ได้แจ้งให้ทนายดำเนินการเรื่องหย่าสามี เพราะช่วงนี้วุ่นอยู่กับการจัดร้าน คาเฟ่มะปรางหวาน เธอจะเปิดร้านในวันพรุ่ง
