หลังจากที่เราจัดการเก็บสัมภาระในห้องนอนเสร็จสรรพแล้ว ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปจัดการเรื่องส่วนตัว อย่างเช่น...ฉันต้องรีบโทรหาคุณพ่อคุณแม่เพื่อรายงาน (หลอก ๆ) ให้พวกท่านสบายใจว่าฉันเดินทางมาถึงอย่างสวัสดิภาพ
“เป็นไงครับ บอกคุณพ่อคุณแม่แล้วพวกท่านสบายใจรึเปล่า”
“แน่นอนสิคะ ระดับนีนรางวัลลูกโลกทองคำต้องมอบให้อยู่แล้ว”
“ว่าแต่ทำไมนีน ไม่บอกท่านไปตรง ๆ เลยล่ะว่ามากับพี่”
“เพราะนีนรักพี่ และอยากให้พี่อยู่กับนีนนาน ๆ น่ะสิคะถึงต้องเลือกทำแบบนี้ก่อน พี่ไม่รู้อะไรคุณพ่อนีนหวงลูกสาวคนสวยคนนี้มากนะคะ ขนาดคุณแม่เอารายชื่อของลูกชายบรรดาไฮโซในกลุ่มเพื่อนมาเพื่ออยากให้นีนดูตัว คุณพ่อยังปัดตกไม่ต้องถึงมือนีนเลย”
“ดูตัว? นีนเคยไปแล้วงั้นเหรอ กี่คน? นานรึยัง”
“ยังไม่เคยค่ะ ก็อย่างที่บอกไงคุณแม่แค่อยากให้ไปดูตัว แต่พ่อปัดตกไปหมดบอกว่าพวกเขาเหล่านั้นไม่เหมาะสมกับลูกสาวคนสวยอย่างนีนน่ะค่ะ” ฉันตอบพลางเชิ่ดหน
