เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก พี่ภีมเรียนจบ ส่วนฉันก็กำลังจะขึ้นปีสี่ พอคิดว่าจากนี้ตอนอยู่มหาลัยจะไม่เห็นหน้าเขาอย่างเคย หรือแม้แต่เดินไปทานข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร จู่ ๆ ก็รู้สึกใจหายขึ้นมาทันที
ฉันได้แต่คิดว่าการที่ทุกวันนี้เราเจอหน้ากันทุกวันจนเสพติดกันและกันไปแล้ว ถ้าจู่ ๆ ต้องมาเจอกันอาทิตย์ละสองสามครั้ง คงแย่แน่ ๆ หัวใจชักห่อเหี่ยวแล้วค่ะ
ปิดเทอมมาถึง สิ่งที่ฉันกับพี่ภีมตกลงกันว่าจะไปเที่ยวระยะยาวที่เมืองแวนคูเวอร์ก็มาถึง ไม่ใช่ว่าฉันหนีเพื่อนแล้วมาเที่ยวกับผู้ชายนะคะ เชื่อไหมล่ะตอนนี้เพื่อนเบลกับคู่หมั้นของนางแจ้นไปสวีทต่างจังหวัดกันก่อนคู่ฉันเสียอีกค่ะ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ไม่ต่างกันหรอก
แต่การไปแคนาดายาวนานถึงหนึ่งเดือนไม่ใช่เรื่องง่ายเลยค่ะ ต้องมีการเตรียมการหลายอย่างเลยนะ ครอบครัวฉันสงสัยว่าทำไมต้องไปอีกทั้งที่ฉันก็เคยเรียนจบหลักสูตรมาแล้ว ฉันถึงกับทักให้พี่ส้มเปิดรับคอสหลักสูตรภาษาอังก
