ร่างสูงใหญ่ของเชิดยังคงกดแนบแน่น สะโพกแกร่งบดเบียดตรึงร่องรักคับแคบเอาไว้เขาไม่ยอมถอนท่อนเอ็นออก เสียงหอบหนักสะท้อนชัดในความเงียบ พลอยชมพูยังคงตัวสั่นระริก หอบหายใจแรง ดวงตาฉ่ำปรือพร่ามัวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา และความซ่านเสียวจากจุดสูงสุดที่เพิ่งผ่านพ้น
แต่เชิดไม่หยุดแค่นั้น แววตาคมยังคงลุกโชนด้วยไฟราคะที่รอคอยมานาน เขาก้มลงจูบเธอแรงๆ ดูดกลืนริมฝีปากบางอย่างหิวกระหาย ขณะเดียวกันสะโพกแกร่งก็เริ่มขยับอีกครั้ง กระแทกดันเข้าไปทั้งที่ยังคงแช่ลึกอยู่
“อ๊ะ…เชิด…ไม่นะ…ฉันเพิ่ง…”
พลอยชมพูร้องครางเสียงสั่น พยายามดันไหล่เขาออก แต่แรงของเธอแทบไม่มีเหลือ ร่างบางกลับตอบสนองโดยไม่รู้ตัว เมื่อแท่งร้อนยังคงถาโถมหนักหน่วง
“ผมไม่มีทางปล่อยคุณนายไปง่ายๆ หรอก ผมรอวันนี้มาตั้งนาน…คืนนี้ผมจะเอาคุณนายให้หนำใจไปเลย”
เชิดกัดกราม คำรามพร่าใกล้หู สิ้นคำสะโพกแกร่งก็เร่งจังหวะใหม่ เสียงกระแทกถี่รัวดังสนั่นกว่าเดิม โ
