พอภูผาออกไปพร้อมบอดี้การ์ดแล้ว ธารารินก้าวเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำที่ก่อด้วยไม้ฮิโนกิทั้งห้อง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเนื้อไม้ผสมกับไอน้ำอุ่นทำให้รู้สึกราวกับกำลังก้าวเข้าไปในห้องอาบน้ำของศาลเจ้าลับ เธอเปิดน้ำให้อุ่นพอดี ปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างจนหยดสุดท้ายของความเย็นจากภายนอกค่อยๆ ถูกชะล้างออกไป
เมื่ออาบเสร็จ เธอผลักประตูเลื่อนออกมาอย่างเงียบๆ ไอน้ำจากห้องอาบน้ำลอยคลอเคลียตามตัวเธอออกมาด้วย ทันทีที่มองไปยังเคาน์เตอร์ล้างมือยาวด้านหน้ากระจก ผ้าเช็ดตัวสองผืน พร้อมผ้าเช็ดผมอีกสองผืนถูกพับไว้อย่างประณีตเหมือนมีคนเตรียมรอไว้อย่างตั้งใจ อาจเป็นแม่บ้านที่เข้ามาจัดให้โดยที่เธอไม่ทันเห็น เธอหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวมาพาดรอบลำตัว เนื้อผ้านุ่มสัมผัสผิวอย่างแผ่วเบา ห่อหุ้มเรือนร่างเปลือยเปล่าที่เพิ่งผ่านละอองน้ำอุ่น ก่อนจะขยับปลายผ้าให้แน่นพอไม่ให้คลายออกง่ายๆ ผมยาวของเธอยังคงชื้นเล็กน้อย เส้นผมลู่ลงตามแผ่นหลังจนปลา
