เตมินทร์เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่กำลังเซ็นต์ตรงหน้าเมื่อเกวลินเปิดประตูเข้ามาแจ้งว่าคนเป็นแม่จะเข้ามาหา ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งครึมลงถนัดตาก่อนจะพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงอนุญาต ถอนหายใจออกมาแรงๆก่อนจะปิดเอกสารลงไปแล้วยกมือขึ้นไหว้ทักทายคนเป็นแม่ที่ไม่ได้เจอมาพักใหญ่
“คุณแม่ สวัสดีครับ”
คนเป็นแม่เพียงพยักหน้ารับก่อนจะดันคนที่ตั้งใจพามาพบให้ขึ้นมายืนข้างๆด้วยรอยยิ้มภูมิใจ
“สวัสดีค่ะพี่เต”
เอื้องฟ้ายกมือขึ้นไหว้เตมินทร์ หลบสายตาคมที่ทำให้ใจเต้นแรงมาตั้งแต่เด็กด้วยความเขินอาย คนสวยแสนมั่นใจในตัวเองที่ใครๆต่างชื่นชม ยามนี้กลับเอาแต่มองพื้นด้วยใบหน้าที่เห่อร้อนแค่เพราะอยู่ต่อหน้าคนที่หลงรักมานานหลายปี
“สวัสดีครับน้องเอื้อง”
เตมินทร์ยิ้มบางกลับไปให้น้องสาวข้างบ้านที่คุ้นเคยกันดีตั้งแต่เด็ก ในใจเต็มไปด้วยความอึดอัดเมื่อรู้ว่าแม่ตัวเองพาเอื้องฟ้ามาด้วยทำไม
เตมินทร์ไม่เคยเข้าใจความคิดของแม่สักนิด
