ซันเซบบ์แค่นหัวเราะต่ำในลำคอ บรรยากาศภายในห้องยิ่งถูกความหนักอึ้งฉุดลง เขากำมือแน่นเพื่อปรามตัวเองไม่ให้ลงไม้ลงมือทำร้ายร่างเล็กไปมากกว่านี้ก่อนจะดึงกระชากตัวเธอให้เดินตามไปยังโต๊ะที่มีเค้กปอนด์ใหญ่เตรียมรอเอาไว้ กดไหล่บางให้นั่งกระแทกลงบนเก้าอี้พยายามเมินคำเหล่านั้นทั้งที่น้ำตากำลังตกใน
มือหนาหยิบเทียนขึ้นมาแกะค่อย ๆ ปักลงไปบนเค้กอย่างเฉยชา ก่อนจะล้วงเอาไฟแช็กในกระเป๋าออกมาจุดไฟ เปลวเทียนลุกวาบสะท้อนในดวงตาคู่สวยที่ยังมีน้ำเอ่อขัง ซันเซบบ์ยกเค้กขึ้นก่อนจะเอ่ยปากร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้ดังขึ้นในบรรยากาศอึมครึม เสียงนั้นชวนให้เฌอลินรู้สึกหนาวเหน็บจนถึงกระดูก
ขณะที่น้ำตายังไหลพรากอาบแก้มของร่างเล็กแต่เขาทำเหมือนมองไม่เห็น เค้กปอนด์ใหญ่ถูกยื่นมาตรงหน้าพร้อมรอยยิ้มเย็นยะเยือกที่แต้มบนมุมปากหยัก
“อธิษฐานแล้วเป่าเทียนสิครับ”
ความกล้าที่เผยออกมาไม่กี่นาทีถูกความนิ่งเฉยของซันเซบบ์กระชากหายไ
