เสียงดูดดึงเฉอะแฉะดังท่ามกลางความเงียบงันในห้อง ปากหยักกดซับลงบนปากอิ่มครั้งแล้วครั้งเล่า จนเสียงหวานเผลอหลุดประท้วงออกมา แต่กลับยิ่งถูกจูบซ้ำ ๆ จงใจบดขยี้ความคลั่งไคล้สุดท้ายเขาจึงยอมผละออกช้า ๆ ทิ้งลมหายใจอุ่นรดรินชิดปลายคางที่ยังสั่นระริก
ทั้งที่เป็นแผลลึกมีเลือดไหลแต่กลับไม่ได้เผยความเจ็บปวดออกมาให้เห็นเลยจนเฌอลินประหลาดใจเหมือนกับว่าซันเซบบ์ด้านชากับทุกอย่าง แต่เป็นเธอที่มองเห็นเลือดก็รู้สึกชวนให้เวียนหัว
“หะ... ให้เฌอทำแผลนะคะ” จากเหตุการณ์สิ้นคิดเมื่อครู่ทำให้เฌอลินยอมรับความจริงว่าเธอไม่สามารถหลุดพ้นได้อีกแล้ว จึงตัดสินใจพยายามทำตัวดีเพียงเพราะคิดว่ามันอาจจะลดทอนความผิดลงไปได้ไม่มากก็น้อย
ร่างสูงไม่ตอบแต่หันหลังเดินไปนั่งรอบนโซฟา เขามองเธอที่ยืนนิ่ง สายตาคู่ดุดันช่วยดึงสติทำให้เฌอลินรีบเดินไปหากล่องใส่อุปกรณ์ทำแผลอย่างลนลานเพียงไม่นานก็เดินกลับมา
มือเล็กที่ยังสั่นเทาเปิดฝากล่
