เธอต้องอดทนและกล้ำกลืน ขณะพันผ้ารอบฝ่ามือหนาที่มีบาดแผลลึก ความเงียบโรยตัวลงมาจนได้ยินเสียงลมหายใจที่ดังรดข้างหู ร่างเล็กเบี่ยงตัวหนีเล็กน้อย แต่ก็ไม่วายถูกอีกฝ่ายงับเข้าบนใบหู ความเจ็บแล่นวาบทำให้สะดุ้งเฮือก เสียงหวานหลุดคำปรามออกมา
“อื้อ เจ็บค่ะ”
พอเสียงประท้วงหลุดรอดออกมา เขี้ยวคมก็ค่อย ๆ คลายจากใบหู ตามมาด้วยเสียงทุ้มเย็นที่ชวนให้ขนลุกเกรียวไปทั่งเรียวแขน
“พี่มีเซอร์ไพรส์อีกอย่างหนึ่งให้เฌอด้วยนะ อยากเห็นไหมครับ”
“อะ... อะไรเหรอคะ”
“ตามมาสิ”
ร่างสูงแสยะยิ้มเย็น ๆ แล้วลุกขึ้นจากโซฟา ก้าวตรงไปยังประตูห้องหนึ่ง เพียงแค่เห็นเฌอลินก็ใจสั่นระรัว เธอบังคับขาของตัวเองให้เดินตามเขาไปทั้งที่ในหัวเริ่มผุดความคิดฟุ้งซ่านมากมาย
ทำไมเขาถึงพามาห้องนี้
เซอร์ไพรส์อะไร
เสียงเปิดประตูดังก้องอยู่ในหู เฌอลินยังคงเดินตามแผ่นหลังกว้างของซันเซบบ์เข้ามาภายใน แต่ไม่ทันไรเท้าเล็กก็ต้องหยุดชะงัก กึก! ด
