จากขอบตาที่ร้อนผ่าว เริ่มมีน้ำเอ่อขัง หัวใจดวงน้อยแตกสลาย ทุกความพยายามพังลงตรงหน้า แม้เธอจะทำใจบ้างแล้วว่าทุกอย่างที่ทำลงไปจะกลายเป็นเรื่องสิ้นคิด แต่พอเอาเข้าจริง ความผิดหวังมันเจ็บปวด
ฝัน เธอต้องฝันร้ายอยู่อย่างแน่นอน มันคือสิ่งโง่เขลาที่เฌอลินพร่ำปลอบใจตัวเองในวินาทีนั้น เธอหยิกแขนของตัวเองจนเป็นรอยเล็บลึกลงไป และความจริงก็ตอกหน้ากลับมา เมื่อร่างกายรู้สึกทุกอย่าง
ท่าทีเฉยชาของซันเซบบ์ที่ไม่มีความกระตือรือร้นอยากจะตามหา ไม่ใช่ว่าเขาปล่อยวาง ไม่ใช่ไม่มีปัญญา แต่เพราะเขารู้ว่าสามารถตามเธอกลับเข้าไปในกรงได้ ถึงปล่อยให้ตายใจ วันนี้เฌอลินเพิ่งเข้าใจทุกอย่าง สิ่งที่กลัวมาตลอดมันเกิดขึ้นแล้วจริง ๆ เธอน่าจะรู้เต็มอกอยู่แล้ว ว่าซันเซบบ์ไม่มีทางปล่อย
แจ้งเตือนเด้งซ้อนเข้ามาขณะที่มือน้อย ๆ กำลังสั่น ดวงตาที่เหม่อลอยหลุบต่ำลงมาโฟกัสกับข้อความในช่องแชตเดิมอีกครั้ง
ซันเซบบ์: -ส่งภาพ-
ซันเซบบ์:
