@ประเทศฝรั่งเศส
ร่างสูงยืนทอดกายรับสายลมอยู่ริมระเบียง ก่อนจะหันใบหน้ามองไปทางประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะห้อง ขาแกร่งเดินออกจากระเบียงตรงไปตามเสียงที่เคาะรัวไม่หยุด
แกร็ก~
เมื่อประตูเปิดอ้า ร่างเล็กของมาลีก็พุ่งตัวเข้ามาภายในห้องพร้อมรอยยิ้มหวาน พลางกอดแขนของเขาเอาไว้แน่น
“ลีทำของโปรดให้เซบบ์ด้วย ไปอาบน้ำเร็ว”
“ยังไม่หิว กินก่อนเลย”
“ได้ยังไง พูดแบบนี้คนทำเสียใจนะ”
ภาพความจำหวนกลับมาเรื่องเดิมซ้ำ ๆ ยามที่เขาตั้งใจทำของโปรดให้แต่กลับถูกร่างเล็กปฏิเสธอย่างไม่ใยดี และสิ่งที่เลือกทำต่อจากนั้น คือการบังคับให้เธอกินเอาแต่ความพอใจของตัวเอง
“ไปกินด้วยกันนะดีนบอกว่าเซบบ์กินข้าวน้อย ลีอุตส่าห์ไปหาซื้อของมาทำให้รู้ไหมว่าหาซื้อยากขนาดไหน”
“อืม เดี๋ยวลงไป”
“เย้ สุดหล่อของลีรับปากแล้วนะ”
มาลียิ้มกว้างอย่างร่าเริงแต่แล้วก็ต้องชะงัก เมื่อถูกเพื่อนแกะมือที่กอดท่อนแขนแกร่งออก แม้จะพยายามฝืนยิ้มต่อ
