@ประเทศไทย
คงเพราะนอนหลับตั้งแต่ช่วงค่ำ เฌอลินรู้สึกตัวตื่นอีกทีช่วงเกือบตีสี่ ขณะที่กำลังดูอะไรเพลิน ๆ ในโทรศัพท์ จู่ ๆ ก็มีแชตหนึ่งเด้งเข้ามา ชื่อที่เธอลืมบล็อกแชตของเขาไปสนิท
ดวงตากลมมองดูข้อความที่เผลอกดเข้าไปอ่าน แชตสุดท้ายที่อีกคนทิ้งค้างเอาไว้ ทั้งที่ไม่ควรตอบ ไม่ควรพูดคุย แต่กลับทำตรงกันข้ามทุกอย่าง
นิ้วเรียวแตะไปยังปุ่มบล็อก ทว่ากลับค้างอยู่ตรงนั้นราวกับลังเล ภาพความจำในวัยเด็กหวนกลับมาจนเฌอลินต้องรีบวางโทรศัพท์ แล้วซุกหน้าแนบกับหมอนใบใหญ่ เธอไม่ชอบที่ตัวเองเป็นอย่างนี้เลย ไม่ชอบที่จู่ ๆ ก็จำทุกอย่างขึ้นมาได้ในช่วงเวลานี้
ช่วงเช้าร่างเล็กและเพื่อนกลับขึ้นมาบนห้อง หลังกินอาหารเช้าของทางโรงแรม ตอนเข้าลิฟต์เฌอลินเผลอชนเข้ากับนักท่องเที่ยวคนอื่นจนเกือบล้มหงายเพราะเธอดูจิตใจล่องลอยตลอดเวลา
“เป็นอะไร ไปหาหมอดีกว่าไหมเฌอ แกแปลกไปตั้งแต่ตกน้ำแล้วนะ” เพราะสังเกตเห็นท่าทีเหม่อลอยดูไม่
