ล่ามเฌอ – 78/2 อยากเห็นหน้าเฌอไหม

เสียงหนึ่งพลันดังสวนขึ้นมาจากด้านมืดมิดของจิตใจก่อนถึงวันนั้น เขาอาจเลือกหนทางที่จะไม่ต้องรับรู้อะไรอีกเลยตลอดชีวิต “มึงทำให้กูกลัวนะซันเซบบ์ กูมีพี่ชายแค่คนเดียว” “…” “ขอโทษที่ไม่เคยรู้เลยว่ามึงผ่านความเจ็บปวดมามากขนาดไหน” ซานมองหน้าพี่ชาย เขาพยายามข่มเสียงไม่ให้สั่นเครือ “ช่วยอยู่ไปจนถึงวันที่กูมีครอบครัว ช่วยเลี้ยงลูกของกู สัญญาได้ไหมว่าจะอยู่ไปจนถึงวันที่หลานของมึงแต่งงานมีครอบครัว” “…” “อย่าหลุดพ้นด้วยวิธีสิ้นคิดแบบนั้น” เสียงของซานสั่นขึ้นจมูกเล็กน้อย เขาอาจจะปากไม่ดีพูดจาตอกย้ำ แต่ใช่ว่าจะไม่รักไม่ห่วงความผูกพันของพี่น้องเวลาเห็นซันเซบบ์เจ็บปวดเขาเองก็รู้สึกได้ไม่ต่างกัน “สัญญามาดิ” “ทำตัวเป็นเด็กขี้แงไปได้” ซันเซบบ์หัวเราะพลางส่ายหน้าแต่ไม่ได้เอ่ยคำสัญญาออกมา เพราะตัวเขาเองไม่แน่ใจเลยว่าหากพูดไปแล้วจะรักษาสัญญาได้หรือเปล่า ทุก ๆ วันมันมีแต่จะดิ่งลงไปในความเจ็บปวด “มึงแม่ง!