หลังจากงานมงคลผ่านพ้นไปเช้าวันใหม่ที่บ้านสกุลซุนจึงเงียบเหงาแตกต่างจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง สมาชิกภายในบ้านต่างหลับใหลอยู่ในห้องของตนเอง ไม่มีใครสักคนที่เดินออกมาจากห้องตั้งแต่เช้ามืดเช่นทุกวัน
ซุนฉวนเซิ่งออกมาจากห้องหอในเวลาเกือบเจ็ดโมงเช้า หลังจากปล่อยให้ภรรยาได้นอนพักผ่อนและเก็บกวาดสิ่งต่าง ๆ ภายในห้องเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าลำลองที่หยิบได้ใกล้มือที่สุด ผมเผ้ายุ่งเหยิง แต่ทว่าสีหน้านั้นกลับสดชื่นแจ่มใสราวกับได้รับการพักผ่อนมาตลอดทั้งคืน
ร่างสูงของเจ้าบ่าวหมาด ๆ เดินเข้ามาภายในครัวเพื่อเตรียมอาหารมื้อเช้าง่าย ๆ ให้ภรรยาได้ทานรองท้องสักเล็กน้อย
พอดีกับน้องสาวที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าเตาไฟ ไม่รอช้าชายหนุ่มรีบรั้งแขนเล็กขึ้นมาเพื่อสอบถามสิ่งที่เขาสงสัยมาตั้งแต่เมื่อคืน “จือจือ เดี๋ยวก่อน”
“มีอะไรเหรอพี่รอง?”
หญิงสาววางฟืนในมือ ตามกรอบหน้ามีเม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มไปหมด เธอกำลัง
