นางกำนัลและขันทีช่วยหมี่ซู่จินแต่งตัวด้วยชุดสีดำขอบเสื้อเป็นสีแดงสนิทปักด้วยดิ้นทองคำทั้งชุดมีสีเหลืองทองแซม บนหัวของนางมีเครื่องหัวคล้ายของต้าหวาง เพียงแต่ไม่มีมาลาห้อยมุก แต่เป็นหยกเขียวรูปหยดน้ำสามเม็ดประดับไว้บนสุด ตัวเรือนเครื่องหัวเป็นทองคำประดับด้วยพลอยแดงและหยกตรงกลาง ปักปิ่นทั้งสองข้างยัดผมทั้งสองข้างเอาไว้ และพาดผ้าสีแดงข้างละหนึ่งเส้น ด้านหลังหัวมัดเกล้าด้วยทองคำลวดลายวิจิตรยึดผมเอาไว้
ซู่จินนำปลอกเล็บทองคำลายวิจิตรที่อยู่บนพานทองคำมาใส่บนนิ้วก้อยและนิ้วนาง แล้วมองตนเองผ่านกระจกเงาที่ขันทีผู้หนึ่งนำมาให้นางดู
“ข้ารู้สึกหนักยิ่งนัก” ซู่จินเอ่ยขึ้นมาลอยๆ มายาและหลินหลังนางกำนัลคนสนิทของนางเผยรอยยิ้ม
“ต้องหนักอยู่แล้วเพคะ เพราะเรื่องหัวและชุดเป็นทองคำทั้งสิ้น เพื่อให้สมฐานะของไท่โฮ่ว” มายาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
“วันนี้วันแรกที่ข้าต้องว่าราชการกับต้าหวางเป็นวันแรกข้ารู้สึกหนักใจยิ่ง
