หลังจากเหตุการณ์เลวร้ายผ่านพ้นไป ทุกอย่างก็เข้าสู่ภาวะปกติ รอยยิ้มของทุกคนเริ่มผลิบานอีกครั้ง
ญาดา เหมันต์ และน้องวิน เดินทางกลับมาถึงรีสอร์ต พนักงานทุกคนต่างยกมือไหว้และกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม
“สวัสดีค่ะคุณญาดา ยินดีต้อนรับกลับรีสอร์ตแสนรักนะคะ”
“เอ่อ...สวัสดีทุกคน” ญาดายังกล่าวทักทายด้วยความเป็นกันเอง แต่ดูเหมือนทุกคนจะไม่ปฏิบัติต่อเธอเหมือนเพื่อนร่วมงานเหมือนเดิม
ที่สำคัญเธอลองมองซ้ายขวาราวกับสังเกตอะไรบางอย่าง ก่อนจะหันไปกระซิบกับเหมันต์ซึ่งอุ้มน้องวินไว้ในอ้อมแขน
“คุณเหมันต์ ฉันไม่เห็นพี่ผู้จัดการเลย นี่มันเรื่องอะไรกันเหรอคะ”
เหมันต์ยิ้มยกมุมปากสูง “ฉันไล่เขาออกแล้ว คนแบบนั้นอยู่ไปก็มีแต่จะทำให้บรรยากาศการทำงานที่นี่ท็อกซิกเปล่า ๆ พนักงานคนอื่นคงเสียสุขภาพจิตกันหมด ถ้าต้องทำงานภายใต้คำสั่งของผู้จัดการแบบนั้น”
“อะไรนะคะ! คุณไล่เขาออก คุณไม่ใช่เจ้าของที่นี่นะ” ญาดาขมวดคิ้วมุ่น
