@ฮ่องกง
เสียงล้อกระเป๋าเดินทางครืดคราดไปตามพื้นหินเรียบหรูของถนนหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่โอ่อ่าซึ่งรายล้อมด้วยต้นไม้เขียวชอุ่มและแนวกำแพงหินสูงตระหง่าน
เหมันต์เดินนำหน้ามาพร้อมกับญาดาที่จับมือน้องวินไว้ เด็กชายตาแป๋วตื่นตาตื่นใจไม่หยุด
“คุณแม่ครับ บ้านนี้เหมือนปราสาทในนิทานเลย!” น้ำเสียงสดใสเอ่ยขึ้นพลางเบิกตากลมโตมองไปทั่วบริเวณลานกว้างหน้าคฤหาสน์ที่ปูหินอ่อนเรียงตัวเป็นลวดลายสวยงาม
สวนหย่อมสองฟากเต็มไปด้วยต้นบอนไซแกะสลักรูปร่างแปลกตา และน้ำพุรูปมังกรทองที่พ่นละอองน้ำเป็นม่านฝอยระยิบระยับ
“บ้านคุณที่ฮ่องกงสวยมากค่ะ” ญาดาหยุดยืนมองความงดงามครู่หนึ่ง
“คิดซะว่าที่นี่เป็นบ้านของเธออีกหลังนะ”
“ไม่ได้หรอกคุณ นี่เป็นบ้านของพ่อคุณนะ”
“เถอะน่า...เธอเป็นภรรยาฉันก็ถือว่าเป็นสะใภ้ที่นี่ บ้านหลังนี้ก็คือบ้านของเธอเช่นกัน”
พูดจบเหมันต์ก็กุมมือญาดาไว้แน่นขึ้นเพราะใบหน้าของเธอดูกังวลอย่างชัดเจน
ก่อ
