“คุณยังจะตามมาอีกเหรอ ส่งน้องผมเสร็จก็ควรกลับสิ”
พร้อมรบกันท่า ไม่ยอมให้เจคอปเดินตามน้องสาวเข้าไปในบ้าน ไพลินหายลับขึ้นไปบนห้องแล้ว ทว่าชายหนุ่มกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“พร้อมรบ นายอย่าไล่ฉันเลยนะ ขอโอกาสให้ฉันได้ง้อเธออย่างเต็มที่เถอะ ฉันรักน้องสาวนายจริงๆไม่ได้โกหก สำหรับฉันแล้ว คนอื่นไม่เคยสำคัญเลย มีแค่ไพลินคนเดียวเท่านั้น”
พร้อมรบเงียบ ไม่ตอบอะไร
เจคอปจึงพูดต่อ
“ให้โอกาสฉันสักครั้ง ฉันสัญญาจะพยายามที่สุด ถ้าสุดท้ายแล้วเธอยังไม่ให้อภัย ฉันก็จะถอยไปเอง แต่เด็กที่กำลังจะเกิดมา ควรมีทั้งพ่อและแม่ ควรมีครอบครัวที่สมบูรณ์ ฉันยอมรับผิดทุกอย่าง แต่ได้โปรดอย่ากีดกันฉันกับไพลินเลย”
พร้อมรบถอนหายใจ หันหลังเหมือนจะเดินเข้าครัว ก่อนจะหยุดแล้วหันกลับมามองเขาอีกครั้ง
“แล้วจะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม มาช่วยกันทำกับข้าวสิ คุณไม่กินหรือไง”
เจคอปยิ้มออกมาอย่างดีใจ รีบก้าวตามเข้าไปช่วยเขาในค
