เขานั่งมองหน้าต่างอีกซักพักใหญ่ๆ ก่อนเดินไปขึ้นรถ แล้วสั่งลูกน้องกลับเพ้นท์เฮาส์
เช้าวันต่อมา
“ห้าว!!เจ้านายครับ ตื่นมาอะไรแต่เช้าครับเนี้ย ”
สกายหาวกรามแทบค้าง เมื่อถูกเรียกให้มาบ้านไพลินแต่เช้า
“หยุดบ่นได้แล้ว ไปซื้อกาแฟมากิน ”
เขายื่นเงินให้ลูกน้องไปซื้อกาแฟ
“น้อง คุณเจคอปอยู่หน้าบ้าน ”
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ไพลินก็เดินลงมาหาพี่ชายข้างล่าง เธอเห็นแต่แรกแล้วว่าเขามา
“ค่ะ ช่างเขาเถอะ น้องทำใจไว้แล้วตั้งแต่เมื่อคืน
แล้วแต่เขาจะทำอะไรเถอะ ไพลินนั่งลงทานมื้อเช้าที่พี่ชายเตรียมให้ ทานเสร็จก็เปิดประตูบ้านออกไป พอเขาเห็นว่าเป็นเธอก็ลุกขึ้นยืน แล้วรีบเดินมาแต่ไพลินยืนหันหลังให้ รอพี่ชายขยับรถออกจากที่จอด
พอเขาเห็นเธอจริงๆ ร่างสูงก็แทบจะถลาเข้ามาหาอย่างอดกลั้นไม่อยู่
“หนู…” เสียงทุ้มสั่นพร่าเรียกเพียงเบาๆ แต่ไพลินกลับไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง เธอยืนหันหลังให้เขา ดวงตาจ้องไปที่พ
