ยองใยของพระจันทร์ ฉายกราดไปทั่วทุ่งหญ้า แสงไฟจากเรือนพักของคนงานเรืองไสวอยู่ที่ท้ายฟาร์ม มองไกลๆ คล้ายหิ่งห้อยกลุ่มใหญ่ ทำให้กันย์อดไม่ได้ รู้สึกคิดถึงมีนมีนาขึ้นมาจับใจ…นึกถึงคืนที่เคยพามีนมีนาและไรเฟิลออกมาดูหิ่งห้อยด้วยกัน
แสงไฟที่เห็นอยู่นั้น ยิ่งกระตุ้นความคิดถึง ความรักรุมรึมหัวใจของชายหนุ่มขึ้นมารุนแรงอีกครั้ง แม้อยากจะไปหาหญิงผู้เป็นที่รักใจจะขาด แต่ก็ติดตรงเสียงร้องห้ามของผู้เป็นบิดานั่นเอง
“ไอ้ตัวดี แกเพิ่งก่อเรื่องเอาไว้…ป๋าว่ายังไม่ควรจะไปเจอกันในตอนนี้”
“โธ่! แต่มันคิดถึงนะป๋า” ลูกชายเบะปาก ทำเสียงราวกับเด็กๆ
“เออน่ะ!…รู้ แต่อย่าลืมว่าเรื่องที่แกทำไว้ มันน่าอายน้อยอยู่ซะเมื่อไหร่? ก็แกเล่นปล้ำลูกสาวเค้าซะครัวเกือบพัง ตอนที่ป๋าเข้าไปเห็นสภาพของแกงี้ โห!...ป๋าอยากจะแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด”
แจ็คนึกถึงตอนที่เปิดประตูเข้ามา แล้วเห็นลูกชาย
