เมื่อเราต่างเปิดใจ

‘ฝนตกมั้ย’ แสงหน้าจอที่สว่างวาบทำให้สายฟ้ารีบหยิบมือถือมากดดูอย่างเกรงใจพาฝัน เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว ถึงอีกคนจะนอนหันหลังไปอีกฝั่งก็ยังกลัวว่าแสงจะไปรบกวนอยู่ดี แต่พอเห็นว่าใครทักมาก็ต้องเหลือกตาขึ้นบนอย่างหน่ายใจทันที ‘มึงเป็นอะไรก่อนภาส เมาน้ำฝนเหรอ’ สายฟ้ากดตอบทันทีอย่างหมั่นไส้ ถ้าคิดว่าคนอย่างภาสกรจะมีธุระอะไรล่ะก็ ฝันไปเถอะ ความสุขของภาสกรก็แค่กวนเพื่อนให้อารมณ์เสียเท่านั้นแหละ รู้จักกันมากี่ปีแล้ว ‘เป็นหมอที่ปากแซ่บไม่เบา ถึงว่าเนื้อหอมฉุย’ ‘ฉุยที่หน้ามึงสิภาส ว่างนักก็ไปนอน กวนตีนอยู่ได้’ สายฟ้าส่ายหน้าอย่างระอาใจในความไม่รู้จักโตของเพื่อน จะพลังงานล้นก็เกรงใจร่างกายกับสมองที่ทำงานหนักมาทั้งวันหน่อยเถอะ ‘เครื่องด่าอัตโนมัติทำงานแล้วสินะ ก็เห็นฝนตกเลยอยากเล่นด้วย ไม่เคยรู้จักเหรอวะ ฝนตกมั้ยอ่ะ เล่นด้วยหน่อยก็ไม่ได้’ ถ้าไม่ติดว่าอยู่ข้างๆพาฝันสายฟ้าคงถอนหายใจแรงๆใส่มือถือไปแล้ว