บทที่ 87//18+

2178 คำ

ใต้อาณัติภีม บทที่ 87🔞 "เธอกลับมาที่นี่อีกทำไม" ไหมจำผู้หญิงคนนี้ได้ในทันทีว่าเธอคือคนที่หอบเสื้อผ้าหนีตามเพลิงมาคราวก่อน ไอ้เราก็คิดว่าหนีตามผู้ชายคนอื่นไปแล้วยังจะกลับมาอีก "ทำไมฉันจะกลับมาไม่ได้ ว่าแต่เมื่อกี้ทำอะไรกัน" "คนรักเขากำลังดูแลกันไม่เห็นหรือไง" "คนรัก?" "ไหม กลับบ้านไปก่อน" เพลิงค่อยๆ ดันตัวลุกขึ้นมาจากที่ก้มๆ เงยๆ ซ่อมรถมอเตอร์ไซค์อยู่ "อย่าบอกนะว่าพี่เพลิงจะกลับไปญาติดีกับมันอีก" "ไหม!" "ฉันกลับบ้านก็ได้!" ไหมเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงกลับบ้านของตัวเองพอเข้าไปในบ้านก็ปิดประตูเสียงดัง "จะกลับมาทำไมไม่บอกกันเลยสักคำ" ภัสสรไม่สนใจปฏิกิริยาของเด็กข้างบ้านยังหันมาถามเขา "เราเป็นอะไรกันเหรอ" "ความจำเสื่อมหรือไง" "ไม่ได้ความจำเสื่อมหรอก แต่คุณทิ้งแหวนหมั้นไปแล้วไม่ใช่เหรอ แสดงว่าเราสองคนก็ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่" แต่พอเพลิงพูดจบภัสสรก็ขยับนิ้วนางข้างซ้ายให้เขาเห็นว่าแหวนวงนั้นย

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม