| มาริสา |
“ริสา แกช่วยฉันหน่อย” นั่นไง ผิดจากที่เดาไว้ซะที่ไหนล่ะ อะไรไม่รู้ รู้แต่ฉันกลายเป็นที่พึ่งของยัยนี่ทุกครั้ง ยามที่เธอมีปัญหาทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องงาน
“เรื่องอะไรอีกล่ะ”
“ป๊าสั่งให้ฉันฟอร์มทีมเข้าไปเสนองานแบบด่วนจี๋”
“แล้ว…”
“โปรเจกต์นี้ป๊าบอกให้ฉันไปแย่งมาให้ได้”
“ก็ปกติมั้ยวะ แล้วทำไมแกถึงทำหน้าแบบนั้นอะ”
“โปรเจกต์นี้ลูกค้ามีงบหลายร้อยล้าน ระบบงานสเกลบิ๊กเบิ้ม ถ้าชิงงานนี้มาได้ ก็นอนกินยาวๆ หลายปี แต่...” เสียงเธออ่อนลง มีความกังวลในน้ำเสียงอย่างเห็นได้ชัด
“แต่อะไร”
“แต่ฉันคิดว่าฉันไม่มีปัญญาเอางานนี้มาได้หรอก มีเวลาเตรียมข้อมูลแค่ไม่กี่วัน แบบนี้มันจะทันได้ไงวะ” ตาของยัยแพรดูเหม่อลอย ไม่รู้ว่าในใจคิดอะไรอยู่
“คุณคชาไง คนเก่งประจำบริษัทแกไปไหนซะล่ะ”
“นี่แหละที่เป็นปัญหา ฉันเพิ่งไล่ไอ้คุณคชาออกเมื่อเดือนก่อน เพราะไปรู้มาว่ามันโกงบริษัท ทั้งฮั้วกับซัพพลายเออร์ ทั
