เช้าวันที่อากาศสดใส สาวมั่นเกินร้อยอย่างมาริสาก้าวเท้าเข้าบริษัทเดอะคีย์ด้วยความมั่นใจ เมื่อโปรเจกต์หลายร้อยล้านที่เพื่อนสนิทไหว้วานขอให้ช่วยทำ มันดึงดูดเธอด้วยค่าจ้างก้อนโต กลิ่นของเงินมันช่างหอมหวล ช่วยเติมไฟในตัวเธอให้ลุกโชนโหมกระพือขึ้นมาอีกครั้ง
แต่แค่เดินเข้าโถงบริษัท มาริสาก็ต้องแปลกใจที่แพรรัมภามารอเจอเธอตั้งแต่ยังไม่เก้าโมงตรง ซึ่งมันผิดวิสัยที่ปกติแล้วกว่าสาวเจ้าจะเข้าบริษัทมาได้ ก็ปาไปเกือบจะเที่ยงวัน
“ไฮ มาริสา เพื่อนรัก มาซะที นี่ฉันมารอแกตั้งแต่แปดโมงเช้าเลยนะเว้ย”
“หืม…ฉันตาฝาดไปรึเปล่า ร้อยวันพันปีแกเคยเข้าออฟฟิศเช้าขนาดนี้ที่ไหนล่ะ สงสัยวันนี้พายุจะเข้า ฝนคงตกหนักแน่ๆ ที่เห็นแกเช้าขนาดนี้” จริงๆ พายุฝนธรรมดาน่าจะน้อยไป เผลอๆ อาจจะเป็นไต้ฝุ่นหรือเฮอร์ริเคนเลยด้วยซ้ำ
“ฟังนะริสา นี่คือแพรรัมภาคนใหม่ จะขยันขึ้น มาทำงานแต่เช้าทุกวัน จะตั้งใจทำงาน ไม่อู้ ไม่บ่น ไม่เถลไถล”
“
