บทที่ 7 ไม่เช้าไม่หยุด

1442 คำ

ชายหนุ่มกระแทกท่อเอ็นเข้าไปจนสุดรูร่องตอดรัดเขาแน่นเพราะความหึงหวงเขาจึงลงโทษหญิงสาวโดยไม่สนว่าวิธีที่เขาทำนั้นจะรุนแรงและป่าเถื่อนแค่ไหน เสียงร่ำไห้สะอื้นปานจะขาดใจบวกกับเสียงครางของเขาดังก้องไปทั่วห้อง “อ๊ะ จะ เจ็บ อือ” เมธาวีส่ายหน้าพัลวัน นิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดตอนนี้น้ำตาของเธอไหลลงมาเปรอะเปื้อนที่หมอน แมคนัสมองไปที่หญิงสาวดวงตาคมกริบ ไม่ทุกข์ร้อน นัยน์ตาของเขามองใบหน้าที่หวาดกลัวอย่างปิดไม่มิด เมื่อเห็นท่าทางของเมธาวีเขาก็ยิ่งกดดุ้นให้ลึกเขาไปอีก “จะดื้อกับฉันอีกไหม ตอบ!” “มะ ไม่แล้วค่ะ” แมคนัสพอใจกับคำตอบจึงเอื้อมมือไปแก้มัดให้หญิงสาวเป็นอิสระ สองกายยังคงเชื่อมประสานกันอยู่และดูเหมือนว่าคนนี้ชายหนุ่มจะทำโทษเธอไปจนเช้า “อ๊ะ อย่าตรงนั้นมันสกปรก อือ” “ตรงนี้พี่ชอบที่สุดเลยค่ะ” ชายหนุ่มแหกเรียวขาออกกว้างและหมดใบหน้าเข้าไปใกล้เนินโหนกอูม เขาใช้มือแหวกขนไหมสีดำออกเผยให้เห็นกลีบดอกไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม