ตอนที่ 41
ตอนแรกมันคือแรงผลักของความตกใจ แต่ในวินาทีต่อมา ความร้อนแรงนั้นค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยน
"อืม...จ๊วบ..."
จูบที่เคยเร่งเร้าเริ่มช้าลงละมุนขึ้น ริมฝีปากเขาแตะแต้มราวกับกำลังสำรวจความรู้สึกของเธอ ไม่ได้บังคับ ไม่ได้เร่งเร้าอีกต่อไป ลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันจนแยกไม่ออกว่าเป็นของใคร ฝุ่นเผลอกำชายเสื้อสูทของเขาแน่นขึ้นเล็กน้อย
โลกภายนอกเหมือนเลือนหาย เหลือเพียงเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นทับจังหวะกัน ภวังค์ของความปรารถนาไม่ได้เกิดจากการครอบครอง
แต่มันเกิดจากการที่อีกฝ่าย 'ยอมให้ตัวเองรู้สึก'
ลิฟต์ยังคงไต่ระดับขึ้นอย่างเงียบงัน ชั้น 35
และในห้วงเวลาสั้น ๆ นั้น มีเพียงสัมผัสอุ่น และสายตาของชายที่จ้องมองเธอ ราวกับเธอคือสิ่งเดียวที่เขาต้องการในโลกใบนี้
หญิงสาวเธอพละออกจากจูบทันที
“พ...พอ... แล้วค่ะ ลูกน้องคุณ ทำไมไม่ให้เขาเข้ามาด้วยคะ”
ไม่มีคำตอบ~
มีเพียงสายตาคมที่จ้องเธอแน่น
